Afgelopen zaterdag moest onze jongste onverwachts met de ambulance mee, heel naar, maar hij kreeg goeie steun uit onverwachte hoek.
In de ambulance stond Beer namelijk al helemaal klaar om onze jongste op te vangen.
En een steun was ie zeker, hij ving dan ook met liefde letterlijk alle narigheid op, denk aan spugen ;)
Nu was Beer zo vies dat ie een spoed douche nam en zich ingepakt opnieuw aanbood aan onze jongste.
En dus mee ging naar het ziekenhuis waar Beer ook een hele goede troost knuffel bleek te zijn.
Onze jongste moest blijven, dus Beer bleef ook, Beer zat al helemaal in het hartje van onze jongste, hij was dan ook erg zuinig op Beer en kreeg al snel de naam "Rocky".
Aangezien het er niet naar uit zag dat we snel terug naar huis mochten en hier dus nog steeds zijn, vonden onze jongste en ik, dat Rocky wel een broek verdiende en een muts.
En als we dan naar huis mogen, want we missen thuis!!!
Dat Rocky wel een jas aan moet want het is nog steeds vies weer en we willen niet dat Rocky ziek wordt.
Maar eerlijk is eerlijk, onze jongste wordt heel goed verzorgt en in de gaten gehouden. En ook mams.
Dus als we dan naar huis mogen staan er vast al bedankjes klaar voor al het personeel van de Kinderafdeling.
We hopen ze gauw te mogen geven.
~~Greetzz MG~~
